میترادات | Mitradat https://validator.w3.org/feed/docs/rss2.html رقص سایه‌ها… دلهره چه؟ بهشت ما سوسک‌های معتقد… خوش بحال بادکنک‌ها… ریزش ناگزیر آدم‌ها… Home آرام بخوابید.. یقین دارم… محاوره علف‌های هرز شاید خداوند مادر تنهایی بود، سر زا رفته… بهار را چطور هنوز زمستانم؟ هیچ شاعری نمی‌داند… ممکن است زیباتر؟ تلاش می‌کنم، متلاشی نباشم کسی به فکر وعده‌های خدا نیست به قتل‌عام تمام فکرهایم, فکر می‌کنم از تمام حقیقت، فقط خورشیدی هر شب مرگ را به مدارهای خوش تجرید فکر می‌کنم سرگرم نَ نوشتنم روبروی آینه کـَی از رونقت می‌اُفتم؟ آرام بخوابید… کابوس تازه‌ای روی پرده رفته است زیبا تویی…<br>زودباور منم… تنها پلاستیک‌ها ماندگارند ناموس خدا خشک خواهم شد کلمه‌ای یا خدا؟ مُدارا می‌کنم یک وتن تنهایم دیگر کدام تپه قابل چریدن است؟ اتفاق سادۀ اشیاء_ افتادن است؟ ما انتخاب‌هایمان محدود است عاشق که نه یادمان رفته تنهاییم بشارت می‌دهم… از آن جزایر خالی از سکنه‌ام خسته‌ام جهنم، فقط پوستمان را برنزه می‌کند چنگی به دل نمی‌زد گرمای دستان تو بگو به منجی‌های خواب آلود معشوق می‌سازم از فرط دلتنگی هنوز در پیله ماند‌ه‌ـَم… چه رنگی پروانه می‌شوم… چیزی نمانده از بهار دور از انتظار نیست… سرِ سرزمینم کلاه رفته… زیبا تویی, زودباور منم من مبتلای خاموش توام